Blog perfectbitch

Temat: Tematyka konkursu
12. Zakres wymaganej wiedzy i umiejętności uczestników.

1)Ziemia we Wszechświecie: Układ Słoneczny, ruchy Ziemi.
2)Ziemia jako środowisko życia: sfery powłoki ziemskiej, procesy i zjawiska w nich zachodzące, współzależność między strefami.
3)Geologiczne dzieje Ziemi.
4)Interakcja Ziemia-człowiek.
5)Współczesny obraz Ziemi: poziome i pionowe ukształtowanie lądów i dna oceanów, wody na Ziemi, zróżnicowanie klimatu, życia organicznego i gleb.
6)Klęski żywiołowe na świecie.
7)Ochrona środowiska przyrodniczego na świecie ( ze szczególnym uwzględnieniem Polski).
8)Gospodarka zasobami naturalnymi Ziemi: zasoby odnawialne i nieodnawialne, działalność gospodarcza człowieka (w tym transport i łączność), współczesne przemiany społeczne, gospodarcze i polityczne na świecie.
9)Ludność świata: zróżnicowanie rasowe, religijne i językowe, rozmieszczenie ludności,zmiany demograficzne, urbanizacja i funkcje miast.
10)Potencjał ludnościowy, gospodarczy i kulturowy Polski.
11)Zróżnicowanie krajobrazowe poszczególnych regionów Polski.
12) Regiony turystyczne Polski i świata.
13)Polska w światowym systemie gospodarczym.
14)Lokalizowanie miejsc na powierzchni Ziemi i orientowanie się w ich wzajemnym położeniu z zastosowaniem różnych rodzajów map.
15)Znajomość faktów, terminów, pojęć, zależności i teorii niezbędnych do rozumienia i przedstawiania zjawisk i procesów zachodzących w przyrodnie.
16)Odczytywanie, interpretowanie, analizowanie i przetwarzanie informacji zapisanych w postaci map, tekstu, wykresu, fotografii, modeli, schematów, diagramów i profili geograficznych.
17)Umiejętność dokonywania obliczeń i wykorzystania ich wyników do interpretacji zjawisk geograficznych.
18)Ocena przebiegu i konsekwencji zjawisk i procesów przyrodniczych oraz społecznych.
Źródło: konkursgeograficzny.fora.pl/a/a,11.html



Temat: Referaty
Chyba będzie parę osób zmusić do współpracy

Ekonomia- Zasada Racjonalnego gospodarowania i krzywa mozliwości produkcyjnych:

"Postęp naukowo-techniczny spowodował wzrost produkcji, za co za tym idzie-wzrost użytkowania zasobów. Obawa o ograniczenie zasobów spowodowała reorientację w sposobie podejścia do użytkowania zasobami, szczególnie jeśli chodzi o źródła nieodnawialne, czyli surowce naturalne takie jak ropa naftowa, gaz ziemny, czy węgiel. Człowiek posiada więc nieograniczoną ilość potrzeb, ale ograniczoną ilość zasobów niezbędnych do ich zaspokajania.
Zasada racjonalnego gospodarowania kładzie nacisk na to, aby gospodarować dostępnymi zasobami tak, aby przy osiąganiu zamierzonych celów zaoszczędzić jak największą ilość danego zasobu, zwłaszcza jeśli chodzi o surowce naturalne. Oznacza ona zatem taki sposób korzystania z dostępnych zasobów (za pomocą których tworzona jest określona ilość dóbr i usług) aby dążyć do jak najmniejszego zużycia zasobów czynników wytwórczych (minimalizacja nakładów), albo wytwarzanie z określonych zasobów maksymalnej liczby dóbr (maksymalizacja efektów).
Według zasady racjonalnego należy również podjąć zmiany dotyczące min: racjonalnego zużywania zasobów, np.: okres używania zasobów odnawialnych powinien być dłuższy od okresu ich odnowy. Zasada ta także zobowiązuje do korzystania z zasobów nieodnawialnych, tak aby można było inwestować w ich substytuty (przykład-produkcja biopaliw). Ważna także jest produkcja odpadów i dbanie o to, aby nie była ona większa od możliwości ich wchłonięcia, przetworzenia lub unieszkodliwienia.
Rozwój demograficznych, kurczenie się zasobów środowiska naturalnego, oraz coraz większe wyniszczanie środowiska naturalnego powoduje, że większość przedsiębiorstw stara się oszczędzać surowce, co równocześnie oznacza oszczędności finansowe.
Działalność ekonomiczna racjonalnego gospodarowania dotyczy dwóch rodzajów racjonalności. Pierwszą z nich jest racjonalność metodologiczna (wynika ze stanu wiedzy naukowo-technicznej wyznaczającej potencjalne możliwości racjonalnego gospodarowania, czyli braku dokładnej wiedzy odnośnie ilości zasobów). Drugim rodzajem racjonalności jest racjonalność rzeczowa, czyli taka jaka jest rzeczywiście osiągana w gospodarce. Jako że racjonalne gospodarowanie jest trudne, zauważyć można pomiędzy tymi dwoma rodzajami gospodarności wyraźne różnicę, czyli odbieganie od planowanych wyników rzeczywistych.
Zasada racjonalnego gospodarowania znalazła swoje zastosowanie chociażby w energetyce państw wysoko rozwiniętych, gdzie coraz większą rolę odgrywa energia pochodząca ze źródeł odnawialnych.

Krzywa możliwości produkcyjnych - Zwana również krzywą transformacji, to graficzne przedstawienie wszystkich możliwych do wyprodukowania kombinacji dóbr, przy wykorzystaniu posiadanych aktualnie czynników wytwórczych. Innymi słowy, krzywa możliwości produkcyjnych wyznacza - przy różnych rozmiarach produkcji jednego dobra - maksymalną wielkość produkcji drugiego dobra.

Rysując krzywą możliwości produkcyjnych tworzymy teoretyczny model, odkładając na osi Y ilość dobra A, na osi X ilość dobra B (lub grupy dóbr). Krzywa obrazuje możliwości wykorzystania posiadanych zasobów - każdy punkt leżący na niej jest w efektywnej gospodarce możliwy do osiągnięcia. Z kolei punkty leżące pod krzywą (pomiędzy krzywą a układem współrzędnych) oznaczają nieefektywne wykorzystanie zasobów. Przy danych zasobach, osiągnięcie punktów leżących nad krzywą jest z kolei niemożliwe - chyba, że nastąpi wzrost gospodarczy (powiększenie posiadanych zasobów).

Z krzywej możliwości produkcyjnych wynika, że możemy - w ramach posiadanych zasobów - tworzyć dowolne kombinacje wytwarzanych dóbr. Nie zawsze jest to jednak opłacalne."

Oczywiście zastrzegam sobie wszelkie prawa autorskiego co do powyższego tekstu i zezwalam na jego dalsze rozpowszechnianie dla dobra nauki

Źródło: politologia4ds.fora.pl/a/a,47.html


Temat: Energia
Energia to podstawowa wielkość fizyczna, opisująca zdolność danego ciała materialnego do wykonania określonej pracy.

Rozwój społeczny i gospodarczy każdego państwa wiąże się ze zwiększonym zapotrzebowaniem na energię. Stąd światowa produkcja surowców energetycznych od czasu pierwszej rewolucji przemysłowej systematycznie wzrasta.

Źródła energii - nazywane inaczej nośnikami energii - dzieli się na:


Nieodnawialne, czyli surowce energetyczne, tj.: węgiel kamienny, węgiel brunatny, ropa naftowa, gaz ziemny, torf, łupki i piaski bitumiczne, pierwiastki promieniotwórcze (uran, tor i rad);

Odnawialne, do których należy siła spadku wody, energia wiatru, energia słoneczna, energia wody morskiej (prądów, fal, pływów, różnic temperatury), energia geotermiczna i energia biomasy.

Wprawdzie przez środki oszczędzania energii z jednej strony i przez polepszenie współczynnika sprawności przy przetwarzaniu energii z drugiej strony, udało się w krajach wysoko rozwiniętych utrzymać na stałym poziomie, a nawet zmniejszyć, zużycie energii to sytuacja ta w innych krajach wygląda inaczej. Według przewidywań do pokrycia tego zapotrzebowania wybieranych będzie wiele dróg:

umocni się korzystanie z kopalnych źródeł energii, przy czym okazało się, że ich zasoby są o wiele większe niż wcześniej podejrzewano w coraz szerszym zakresie korzystać się będzie z alternatywnych źródeł energii

Klasyczne źródła ropy naftowej wystarcza na 100 lat, ale złoża ropy w piaskach i łupkach wystarczą na kolejne 100 lat. Ziemskie złoża węgla kamiennego mogą być eksploatowane przez 1000 lat. Na świecie coraz częściej wykorzystywać się będzie energię wody. Na wykorzystanie energii słonecznej w skali przemysłowej nie ma co liczyć. Po pierwsze energia ta jest wciąż za droga a po drugie tereny o największym nasłonecznieniu leżą daleko od wielkich ośrodków odbiorczych.

Do tej pory wykorzystywano głównie energię poprzez spalanie węgla, dziś wiemy, iż istnieją inne źródła energii, z których możemy korzystać.

Perspektywy wyczerpania się zapasów paliw kopalnych oraz obawy o stan środowiska naturalnego człowieka znacznie zwiększyły zainteresowanie odnawialnymi źródłami energii w latach dziewięćdziesiątych i w konsekwencji doprowadziły do dużego wzrostu ich zastosowań w kilku krajach. Od roku 1990 ilość energii (ciepła i energii elektrycznej) wytwarzanej z energii promieniowania słonecznego wzrosła ponad dwukrotnie, a z energii wiatru czterokrotnie. Po podpisaniu Protokołu z Kioto w grudniu 1997 roku odnawialne źródła energii weszły w nowy i ważny etap rozwoju.

Technologie odnawialnych źródeł energii rozwinęły się już do takiego stopnia, że mogą konkurować z konwencjonalnymi systemami energetycznymi. Odnawialne źródła energii są źródłami lokalnymi, toteż mogą zwiększyć poziom bezpieczeństwa energetycznego zmniejszając eksport paliw kopalnych, stworzyć nowe miejsca pracy, szczególnie w małych i średnich przedsiębiorstwach, promować rozwój regionalny. Moduł o wy charakter większości technologii odnawialnych źródeł energii pozwala na ich stopniowe rozszerzanie w miarę potrzeb, co ułatwia ich finansowanie. Pamiętać należy również o olbrzymich korzyściach dla środowiska naturalnego człowieka płynących ze stosowania tych technologii.
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=2866


Temat: Jak rozwiązywać problemy mobilności w mieście?
Wszyscy poruszacie podobny problem i niewątpliwie jest to związane z tematem, który poruszyłem. Pozwolę sobie przedstawić swoje wypociny, które mówią w sposób uogólniony o problemie mobilności w mieście.


Obecnie jednym z największych problemów mieszkańców dużych miast są trudności z codziennym przemieszczaniem się. Dzień u dnia bardzo wiele osób poświęca dużo czasu na dojazdy do pracy, szkół, czy wreszcie do instytucji kulturalnych i miejsc wypoczynku. W tych codziennych podróżach mieszkańcy bardzo często wykorzystują własne samochody. Wraz ze stale rosnącą ich liczbą na drogach wzrasta zatłoczenie, zanieczyszczenie powietrza, hałas a spada prędkość i komfort podróży. Realizując część postulatów można poszerzać główne drogi, ale nie można tego zrobić wszędzie i niemożliwym jest poszerzanie drogi w nieskończoność. Niestety takie zabiegi przynoszą tylko teoretyczne korzyści, ponieważ nadal wzrasta zanieczyszczenie powietrza, hałas a centra miast przestają być miejscem przyjaznym do mieszkania i przebywania.

Jak w związku z tym rozwiązywać problemy mobilności w mieście?

Odpowiedzią na te problemy może być idea zrównoważonego transportu, która zakłada zmniejszenie skali ingerencji i niszczenia przestrzeni miejskiej oraz środowiska na skutek dominacji indywidualnego transportu samochodowego.

Ograniczenie ingerencji w środowisko polega na ochronie terenów zielonych, zachowaniu bioróżnorodności, ograniczeniu emisji i odpadów w ramach możliwości zaabsorbowania ich przez ziemię, zużywaniu odnawialnych zasobów w ilościach możliwych do ich odtworzenia, natomiast zasobów nieodnawialnych w ilościach, które można zastąpić przez odnawialne substytuty.

Zmniejszenie skali ingerencji w przestrzeń miejską opiera się m.in. na zmianie sposobu myślenia zarówno władz jak i mieszkańców. Miarą sukcesu w zarządzaniu miejskim transportem nie powinna być liczba i długość wybudowanych dróg, ale sprawne i efektywne zaspokajanie potrzeb mieszkańców w zakresie mobilności optymalnie wykorzystując różne środki transportu samodzielnie i w połączeniu z innymi, poprzez zapewnienie dostępności celów komunikacyjnych w sposób bezpieczny dla zdrowia ludzi i środowiska. Zrównoważony transport pozwala funkcjonować miastu efektywnie, oferować możliwość środka transportu, podtrzymywać rozwój gospodarki i terenów przez które przebiegają tory, drogi itp.

Idea zrównoważonego transportu jest częścią doktryny zrównoważonego rozwoju, która zakłada, że na obecnym poziomie rozwinięcia cywilizacji możliwe jest utrzymanie poziomu dobrobytu, pod warunkiem odpowiedniego gospodarowania zasobami czyli odpowiednie i świadome kształtowanie relacje pomiędzy wzrostem gospodarczym, dbałością o środowisko oraz zdrowiem człowieka. Zrównoważony rozwój zaspokaja obecne potrzeby wszystkich ludzi, zachowuje ich zdrowie oraz zachowuje integralność ekosystemu Ziemii nie zagrażając możliwościom zaspokojenia potrzeb przyszłych pokoleń. W naszym kraju rozwój gospodarczy i ochrona środowiska zgodne z ideą zrównoważonego rozwoju są zapisane w Konstytucji.

Z ideą zrównoważonego transportu łączy się pojęcie Zielonego Miasta, a więc takiego, które osiągnęło równowagę między rozwojem gospodarczym a zachowaniem w dobrym stanie środowiska naturalnego.

Źródło: forum.komunikacja.bydgoszcz.pl/viewtopic.php?t=2629


Temat: Elektrownie atomowe w Polsce.
Chyba jednak można obronić się przed atomówką:
Eurogospodarka
Redakcja, śr., 03/03/2010 - 15:04
Nagroda Nobla dla Polski?
(…) Prof. Bohdan Maciej Żakiewicz (…) nominowany do Nagrody Nobla w 2010 r. w dwóch kategoriach: Pokojowej i Ekonomii Inżynieryjnej. Ta druga będzie przyznana po raz pierwszy i w rankingach nasz rodak jest na pierwszej pozycji.
W akcie nominacyjnym (…) czytamy: „Pokój światowy i dobrobyt ludzi w znacznym stopniu zależą od tanich, trwałych i odnawialnych źródeł energii. Powszechne są opinia i wspólne żądanie, żeby zachować zdrową, czystą i nieskażoną planetę. Ta idea nie jest nowością dla Bohdana Żakiewicza, kontynuującego jej realizację przez zastosowanie nowoczesnych technologii, jak również wdrażającego innowacyjne systemy energetyczne. (…)”.
Polska śpi na pieniądzach
(…) W skali całego świata prawie 56 proc. energii jest przeznaczone na ogrzewanie, a 41 proc. – na pracę mechaniczną. Ludzie potrzebują ciepła, elektryczności oraz napędu do pojazdów i urządzeń mechanicznych. Większość z tego jest jak dotąd zaspokajane przez spalanie wyczerpujących się z dostępnych współczesnym technologiom nieodnawialnych paliw kopalnych.
Czy istnieją dostępne źródła czystej energii, które mogą zaspokoić te potrzeby bez niszczenia środowiska? Według teorii prof. Żakiewicza takim tanim i nieprzebranym źródłem energii jest wysokotemperaturowa energia cieplna z głębokich pokładów formacji skalnych, która cały czas jest uzupełniana przez reakcje termojądrowe zachodzące wewnątrz naszej planety. Opracowana przez profesora metoda suchego pozyskiwania za pomocą wgłębnych wymienników ciepła typu harvestors nie niszczy niskotemperaturowych pokładów wód geotermalnych. Tej w pełni odnawialnej energii jest w Polsce tysiące razy więcej, niż zużywamy. Jest ona dostępna w każdym miejscu na głębokościach 7 tys. do 10 tys m. Jeden km2 może dać rocznie taką ilość energii, która jest równoważna liczbą 200 tys. baryłek ropy naftowej. Bez żadnego uszczuplenia zasobów i zanieczyszczenia środowiska.
Celowy brak wiedzy?
Sukcesy prof. Bohdana Żakiewicza, osiągnięte w czasie 60-letniej międzynarodowej kariery, nie mają sobie równych we współczesnym świecie. W Polsce niestety wie o tym bardzo wąskie grono specjalistów. Wydaje się to dziwne, zważywszy na to, jak wielką wagę przykłada się w Polsce do bezpieczeństwa energetycznego. Świadczą o tym dyskusje o konieczności budowania elektrowni jądrowych czy problemach górnictwa.
Mimo że dostęp do energii geotermicznej mamy najłatwiejszy w Europie, a nasz rodak jest najważniejszym na świecie wynalazcą w tej dziedzinie, wiedza na ten temat i zainteresowanie nią w Polsce nie są rozpowszechniane. Nic dziwnego. Jej pozyskiwanie może doprowadzić do niezależności energetycznej i może wiązać się z utratą ogromnych zysków dla niektórych lobby. Może właśnie dlatego ta informacja zwłaszcza u nas się nie pojawia?
Rozwiązania takie mogą być stosowane lokalnie, dzięki czemu nie ma strat na przesyłach. Ponieważ możliwa jest trójgeneracja i system ma niską stałą czasową, można go sprzęgać z pozyskiwaniem znacznie droższej energii elektrycznej (generatory) i cieplnej (pompy hydrosoniczne) z turbin wiatrowych. Koszt uruchomienia zakładu pozyskującego i przetwarzającego tę energię jest porównywalny do kosztu farm wiatrowych w przeliczeniu na jednostkę mocy. Różni się jednak tym, że nie jest zależny od warunków zewnętrznych i może cały czas pracować z maksymalną mocą. Natomiast późniejszy, bieżący koszt produkcji energii w tej technologii jest na poziomie poniżej 2 gr za 1 kWh. Cieplnej jeszcze mniej, czym bije na głowę wszelkie inne metody. Zasygnalizowana technologia ma niewiele wspólnego z popularnymi w mediach, bardzo nisko sprawnymi i kosztownymi przedsięwzięciami związanymi z niskotemperaturową energią geotermalną, opartą na pobieraniu zwykle mocno zasolonych wód o temperaturze poniżej 100 st. C.
Innowacyjny majstersztyk
Wśród technologii opracowanych przez profesora są m.in. rozwiązania umożliwiające zamianę węgla na energię bezpośrednio w pokładach, bez emisji dwutlenku węgla na powierzchnię. Metoda ta umożliwia znacznie większe (dwu-, trzykrotnie) wykorzystanie dostępnych zasobów oraz sięgnięcie do tych, które są nieosiągalne lub nieopłacalne – zbyt cienkie, zbyt głębokie, z dużą zawartością metanu itd. Dzięki tym patentom możliwe by było ponowne sięgnięcie do kopalni porzuconych, rzekomo wyeksploatowanych z dostępnych surowców.
Możliwe i opłacalne stało się sięganie po ciężką ropę pozostałą w złożach po wydobyciu wyłącznie jej lżejszych frakcji. Opracowane rozwiązania pozwalają na tanie pozyskanie prawie 85 proc., zamiast dotychczasowych 5–15 proc. wszystkich frakcji ropy z nowych pokładów i to przy zagospodarowywaniu CO2, którego takim przeciwnikiem jest EU. Nieuwzględnienie tych technologii od początku powoduje tylko częściowy dostęp lub podraża znacznie pozyskanie pozostałych, często dużo większych ilości tego surowca. Technologia podziemnego zagospodarowywania złóż węgla brunatnego pozwala na uzyskiwanie w pierwszym etapie metanu i ogromnych ilości kwasu huminowego, który w kompozycji z siarką krystaliczną daje znakomity nawóz, zwiększający plony nawet trzykrotnie. W drugim etapie pozyskiwane są bezpośrednio ze złoża: energia cieplna i elektryczna oraz gaz syntezowy i metan, bez niszczenia powierzchni i środowiska. (...)
Źródło: sluzba-cywilna.pl/forum/viewtopic.php?t=643